Pyschological Empowerment

Η διάρκεια μιας συνεδρίας είναι 50- 60 λεπτά.

Η συχνότητα των συνεδριών
είναι κάτι που ορίζεται από τον ειδικό και τον θεραπευόμενο με βάση τη σοβαρότητα της κατάστασης που χρειάζεται αντιμετώπιση. Ως επί το πλείστον οι συνεδρίες είναι εβδομαδιαίες, μπορεί όμως να πραγματοποιούνται πιο συχνά ή και πιο αραιά ανάλογα με την περίπτωση και τις ανάγκες του ψυχοθεραπευομενου.

Δεν υπάρχει σαφή απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα.
Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, έχει τη δική του ιστορία και τις δικές του ανάγκες σε σχέση με τη θεραπευτική διαδικασία. Άλλοι έρχονται για να διαχειριστούν πολύ συγκεκριμένα αιτήματα και άλλοι κατά την πορεία της θεραπείας ανακαλύπτουν κάποιο άλλο ζήτημα πάνω στο οποίο επιθυμούν να δουλέψουν , δημιουργώντας έναν νέο κύκλο συνεδριών.
Η θεραπευτική διαδικασία δεν έχει ως στόχο την δημιουργία σχέσεων εξάρτησης με τον ψυχοθεραπευόμενο, καταστοντας τον μακροχρόνια ‘δέσμιο'. Αντίστοιχα, όμως και το να περιμένουμε μαγικές λύσεις για θέματα που χρειάζονται δέσμευση, χρόνο και τη φροντίδα μας μπορεί να καλλιεργήσει μόνο αυταπάτες και απογοήτευση σε σχέση με τη θεραπευτική διαδικασία.

Συνεπώς “η θεραπεία θα διαρκέσει για όσο καιρό το επιθυμείτε”.

Στην πρώτη συνεδρία είναι σημαντικό να πραγματοποιηθεί η «σύνδεση» (joining) με τον θεραπευόμενο. Αυτό σημαίνει ότι ο ψυχοθεραπευτής έχει να γνωρίσει τον άνθρωπο, να ακούσει την ιστορία του, να πάρει μια πρώτη εικόνα για το τρόπο που μεγάλωσε, καθώς και για την παρούσα φάση ζωής του,το λεγόμενο ιστορικό. Αυτό το κάνει, γιατί χρειάζεται να τον αφουγκραστεί και να τον καταλάβει ως την ξεχωριστή και μοναδική ύπαρξη που είναι και, άρα, να μην τον ταυτίσει με τη δυσκολία που φέρνει. Επίσης ο ψυχοθεραπευτής πρέπει να γνωρίζει και το ιατρικό ιστορικό του θεραπευόμενου και εάν ακολουθεί κάποια φαρμακευτική αγωγή.

Ο θεραπευόμενος, στη συνέχεια, εκφράζει αυτό που τον προβληματίζει, καθώς και αυτό που ζητάει, το προσωπικό του αίτημα. Στο τέλος της πρώτης συνεδρίας, ο άνθρωπος που έχει επισκεφθεί τον ψυχολόγο μπορεί να φύγει ανακουφισμένος και, ταυτόχρονα, προβληματισμένος ως προς την προσωπική του ευθύνη και συμμετοχή στα ζητήματα της ζωής του.

Ο ψυχολόγος «πρέπει να τηρεί απόλυτη εχεμύθεια για όσα μαθαίνει ή αντιλαμβάνεται κατά την άσκηση του επαγγέλματός του» (νόμος 991/1979). Συνεπώς, δεν παρέχει σε τρίτους καμία πληροφορία χωρίς τη ρητή έγκριση του θεραπευόμενου. Το απόρρητο αίρεται σε περιπτώσεις όπου ο θεραπευόμενος απειλεί να βλάψει τον εαυτό του ή κάποιον άλλον.

Η απάντηση εδώ είναι εντελώς υποκειμενική, εξαρτάται δηλαδή από το πώς αισθάνεται το κάθε άτομο ξεχωριστά και από το εάν νιώθει την ανάγκη να λάβει ψυχολογική υποστήριξη από έναν ειδικό.
Σίγουρα όταν κάποιος διαπιστώσει πως δεν είναι καλά ψυχολογικά,τότε είναι η σωστή στιγμή για να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού, παρόλα αυτά αυτή είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρει κάποιος μόνος του για τον εαυτό του,δεν γίνεται δηλαδή να " στείλουμε" κάποιον στον ψυχολόγο γιατί εκεί τα αποτελέσματα θα είναι αμφίβολα.
Είναι επίσης σημαντικό να καταστεί σαφές πως όταν κάποιος ζητήσει βοήθεια,δεν είναι " αδύναμος ή τρελός" ,η ψυχική μας υγεία δεν είναι συγκρίσιμη με των άλλων ατόμων. Σημαίνει πολύ απλά ότι αναγνωρίζει κάποιος ότι δεν αισθάνεται καλά και ότι χρειάζομαι την καθοδήγηση ενός ειδικού .Οι άνθρωποι, συχνά, αναζητούν βοήθεια για δυσκολίες που σχετίζονται με:

Δυσλειτουργικές σχέσεις εντός και και εκτός οικογένειας
Απώλεια εργασίας
Εμμένοντα συναισθήματα θλίψης, απόγνωσης, θυμού, παραίτησης
Επιπλεγμένο πένθος
Κρίσεις πανικού
Κατάθλιψη ή καταθλιπτική διάθεση
Διαταραχές πρόσληψης της τροφής, όπως ψυχογενής ανορεξία ή βουλιμία
Τραυματικές εμπειρίες, όπως κακοποίηση, φυσικές καταστροφές, ξαφνικές απώλειες
Σωματικές ενοχλήσεις ή ασθένειες
Δυσκολίες στην αναπαραγωγή
Θέματα της σεξουαλικής ζωής

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις, όπως:

Σε περιπτώσεις κατάθλιψης και άλλων ψυχολογικών διαταραχών, όπως η αγχώδης διαταραχή, η διαταραχή πανικού, η φοβία, ο συμπτωματικός σχιζοφρενισμός και η τρωτική διαταραχή.

Σε περιπτώσεις αναζήτησης στήριξης και κατανόησης σε δύσκολες καταστάσεις, όπως σε διαζύγια, απώλειες και ασθένειες.

Σε περιπτώσεις βελτίωσης της αυτοεκτίμησης, της αυτοαξιολόγησης και της επανεξέτασης της ζωής.

Σε περιπτώσεις αντιμετώπισης εθισμών, όπως του αλκοόλ, των ναρκωτικών και του παθολογικού τζόγου.

Σε περιπτώσεις ανάπτυξης δεξιοτήτων όπως η επικοινωνία, η διαχείριση του θυμού και η αντιμετώπιση του στρες.

Σε γενικές γραμμές, η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει κάθε άνθρωπο που αντιμετωπίζει δυσκολίες στην καθημερινότητά του και αναζητά λύσεις και βελτίωση στην ποιότητα ζωής