Σε κάποια παιδιά κατά τη διάρκεια της εφηβείας, που είναι μια δύσκολη περίοδος, είναι συχνό να παρουσιάζονται έντονες και επώδυνες συναισθηματικές καταστάσεις. Ενώ ορισμένοι νέοι μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα συναισθήματα με επιτυχία, άλλοι αντιδρούν διαφορετικά στα προβλήματα τους, καθώς δεν έχουν μάθει αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισης των συναισθημάτων τους. Κάποιοι από αυτούς τους νέους αναζητούν τρόπους να ανακουφίσουν αυτά τα συναισθήματα μέσω αυτοτραυματισμού, προκαλώντας εγκαύματα στον εαυτό τους ή βλάπτοντας τον εαυτό τους με άλλους τρόπους. Αν και ο αυτοτραυματισμός προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, αποτελεί μια βραχυπρόθεσμη λύση που έχει σοβαρές συνέπειες.

Οι νέοι διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους με διάφορους τρόπους, όπως τα δάκρυα, ο θυμός, η κατάθλιψη και η απομόνωση. Αυτοί οι τρόποι ανταπόκρισης μπορούν να προκαλέσουν αίσθηση ανακούφισης από τα έντονα συναισθήματα.

Ο αυτοτραυματισμός δεν είναι ένα νέο φαινόμενο, αλλά γίνεται όλο και πιο συχνός. Σε μια έρευνα, περίπου το 13% των εφήβων που συμμετείχαν ανέφεραν συμπεριφορές αυτοτραυματισμού. Είναι δύσκολο να προσδιορίσουμε τον ακριβή αριθμό των νέων που φτάνουν σε αυτήν τη συμπεριφορά, διότι συνήθως τα κάνουν κρυφά.

Η συχνότητα του αυτοτραυματισμού συνεχώς αυξάνεται. Για να βοηθήσετε τον εαυτό σας ή κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα, είναι σημαντικό να αναπτύξετε βαθύτερη κατανόηση του θέματος. Υπάρχει θεραπεία για τον αυτοτραυματισμό, αλλά όπως και σε άλλες περιπτώσεις ψυχικών και σωματικών προβλημάτων, η έγκαιρη διάγνωση είναι καίρια για επιτυχημένα αποτελέσματα.

Ο αυτοτραυματισμός, γνωστός και ως αυτοτιμωρία, αφορά τη σκόπιμη πράξη ενός ατόμου που προκαλεί βλάβη στον εαυτό του, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Συχνά, αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς συμπεριλαμβάνει το χάραγμα του δέρματος με ξυραφάκια, κομμάτια γυαλιού, προκαλεί έγκαυμα, χτυπήματα στον εαυτό, ξύσιμο και επιλογή παλιών πληγών, εισαγωγή αντικειμένων στο σώμα και άλλες παρόμοιες ενέργειες. Το κόψιμο ή το χαράκωμα του δέρματος είναι η πιο συνηθισμένη μορφή αυτοτραυματισμού μεταξύ παιδιών και εφήβων.

Σε γενικές γραμμές, ο αυτοτραυματισμός αποτελεί μια ανεπιθύμητη συνήθεια κατά την οποία το άτομο προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον ψυχολογικό πόνο, την ένταση, τη μοναξιά, την κατάθλιψη, τον θυμό ή άλλα αρνητικά συναισθήματα με το να προκαλεί βλάβη στον εαυτό του. Ορισμένοι το κάνουν για να αισθανθούν καλύτερα, ενώ άλλοι το επιλέγουν ως τρόπο προσωρινής ανακούφισης. Συχνά, οι άνθρωποι που αυτοτραυματίζονται δυσκολεύονται να εκφράσουν αποτελεσματικά τα συναισθήματά τους και βρίσκουν στον αυτοτραυματισμό έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν τα συναισθηματικά τους προβλήματα.

Ο αυτοτραυματισμός συχνά ξεκινά κατά την εφηβεία και μπορεί να διατηρηθεί για πολλά χρόνια, αν δεν υποβληθεί σε αντίστοιχη θεραπεία. Συνήθως, αυτές οι ενέργειες αυτοτραυματισμού ξεκινούν ως απόπειρα ανακούφισης από έντονα συναισθήματα ή ψυχικό πόνο και συνδέονται συχνά με εξαρτήσεις, όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, ή η χρήση ναρκωτικών. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο αυτοτραυματισμός συνήθως δεν υποδηλώνει ότι το άτομο επιθυμεί την αυτοκτονία, αλλά αντίθετα, ότι αναζητά έναν τρόπο να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του.

Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον αυτοτραυματισμό συνήθως προσπαθούν να κρύψουν τη συμπεριφορά τους, αλλά υπάρχουν ορισμένα προειδοποιητικά σημάδια που μπορεί να βοηθήσουν στον εντοπισμό της πρακτικής αυτής. Ορισμένα από αυτά τα σημάδια περιλαμβάνουν:

1. Ανεξήγητοι και συχνοί τραυματισμοί, όπως κοψίματα και εγκαύματα, στον σώμα του ατόμου.
2. Φοράνε μακριά ρούχα, όπως παντελόνια και μακρυμάνικες μπλούζες, ακόμη και σε ζεστό καιρό, για να κρύψουν τα τραύματά τους.
3. Χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοκριτική.
4. Προβλήματα στη διαχείριση των συναισθημάτων και δυσκολία στον έλεγχο του θυμού, της λύπης και άλλων συναισθημάτων.
5. Δυσκολίες στις σχέσεις με άλλους ανθρώπους.

Αν ανησυχείτε για κάποιον που ενδέχεται να ασχολείται με τον αυτοτραυματισμό, είναι σημαντικό να μιλήσετε μαζί του. Μπορείτε να εξηγήσετε την ανησυχία σας και να προσφέρετε στήριξη χωρίς κριτική. Είναι επίσης σημαντικό να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια από ψυχολόγο ή θεραπευτή που εξειδικεύεται στον αυτοτραυματισμό. Η αγωγή μπορεί να βοηθήσει το άτομο να αντιμετωπίσει τα συναισθηματικά του προβλήματα και να αναπτύξει υγιείς στρατηγικές αντιμετώπισης του πόνου και των δυσκολιών.