Ας αναγνωρίσουμε τις πληγές που φέρουμε από την παιδική μας ηλικία:

Η πληγή της απόρριψης: Στο παρελθόν, δεν αποδεχόμασταν για αυτό που ήμασταν και αυτό μας προκαλούσε πόνο. Για να προστατευτούμε ως ενήλικες, μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αυτήν την αίσθηση απόρριψης αναζητώντας τη στήριξη και την αποδοχή από ανθρώπους που μας αγαπούν. Είναι σημαντικό να μην απομονωνόμαστε και να αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που μας εκτιμούν και αποδέχονται.

Η πληγή της εγκατάλειψης: Στο παρελθόν, οι γονείς μας ήταν απόντες σε φυσικό και συναισθηματικό επίπεδο. Για να προστατευτούμε ως ενήλικες, μπορούμε να επικεντρωθούμε στην αυτοφροντίδα και να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Αντί να δημιουργούμε προβλήματα για να προσελκύουμε την προσοχή, μπορούμε να επενδύσουμε στην προσωπική μας ευημερία και να αναζητήσουμε ισορροπημένες και υγιείς σχέσεις.

Η πληγή της ταπείνωσης: Στο παρελθόν, υπέφεραμε από γελοιοποίηση και αισθανόμασταν ντροπή. Για να προστατευτούμε ως ενήλικες, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τις δικές μας ανάγκες και να τις αντιμετωπίσουμε. Αντί να αγνοούμε τον εαυτό μας και να εστιάζουμε μόνο στις ανάγκες των άλλων, μπορούμε να φροντίζουμε τον εαυτό μας και να αποδεχόμαστε τον πραγματικό μας εαυτό χωρίς ντροπή.

Η πληγή της προδοσίας: Στο παρελθόν, άλλοι δεν εκπλήρωναν τις υποσχέσεις τους προς εμάς. Για να προστατευτούμε ως ενήλικες, μπορούμε να επιδεικνύουμε προσοχή και προσεκτικότητα στις σχέσεις μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ζούμε σε συνεχή επιφυλακή, αλλά να επιλέγουμε προσεκτικά τους ανθρώπους με τους οποίους δημιουργούμε στενές σχέσεις, εμπιστευόμενοι τους αξιόπιστους και ειλικρινείς ανθρώπους.

Η πληγή της αδικίας: Στο παρελθόν, οι γονείς μας ήταν απόλυτοι και ψυχροί. Για να προστατευτούμε ως ενήλικες, μπορούμε να αναπτύξουμε άμυνες όπως οι υψηλές απαιτήσεις ή ο φόβος για την δέσμευση.

Μπορεί να είμαστε ευαίσθητοι και φοβισμένοι να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας. Ωστόσο, μπορούμε να θεραπεύσουμε αυτήν την πληγή επιδεικνύοντας αυθεντικότητα και ειλικρίνεια στις σχέσεις μας. Μπορούμε να εργαστούμε πάνω στην αυτοεκτίμησή μας και να αποδεχτούμε ότι αξίζουμε αγάπη και σεβασμό, ανεξαρτήτως του τι έχουμε κάνει ή προσφέρουμε.

Σε γενικές γραμμές, η θεραπεία αυτών των πληγών περιλαμβάνει την αναγνώριση και την αποδοχή των συναισθημάτων μας, την εκφρασή τους και την αναζήτηση υποστήριξης από ειδικούς, όπως ψυχολόγους ή συμβούλους. Επίσης, η εργασία πάνω στην αυτοεκτίμηση, την ανάπτυξη των δεξιοτήτων μας και την ενίσχυση της αυτοπεποίθησής μας είναι σημαντικά βήματα προς την θεραπεία.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η θεραπεία αυτών των πληγών απαιτεί χρόνο, υπομονή και στήριξη. Με την κατάλληλη προσέγγιση και την επαγγελματική βοήθεια και την προσωπική αποφασιστικότητα, μπορούμε να ανακτήσουμε την εσωτερική μας ισορροπία και να αντιμετωπίσουμε αυτές τις πληγές της παιδικής μας ηλικίας.

Ένα σημαντικό βήμα προς τη θεραπεία είναι η αναγνώριση και η αποδοχή των συναισθημάτων μας. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της εξερεύνησης των εμπειριών μας και της αναγνώρισης του πώς έχουν επηρεάσει την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τον κόσμο. Ο ψυχοθεραπευτής μπορεί να μας βοηθήσει να εξερευνήσουμε αυτές τις εμπειρίες και να αναπτύξουμε νέες, πιο υγιείς πεποιθήσεις και στάσεις.