Η ομαδική συνεδρία σε αποτελεί μια μορφή θεραπείας που παρέχεται σε μια ομάδα ατόμων που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα ή ζητήματα. Συνήθως πραγματοποιείται με τη συμμετοχή 6-10 ατόμων, αλλά μπορεί να είναι και μεγαλύτερη ή μικρότερη αναλόγως τις ανάγκες.

Ο στόχος της ομαδικής θεραπείας είναι η παροχή στήριξης και καθοδήγησης στα μέλη της ομάδας για την αντιμετώπιση των προσωπικών τους προβλημάτων. Ο ψυχοθεραπευτής επικεφαλής της ομαδικής συνεδρίας δημιουργεί ένα ασφαλές και εμπιστευτικό περιβάλλον, όπου τα μέλη της ομάδας μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά και να ακούσουν τους άλλους με σεβασμό και κατανόηση.

Στις ομαδικές συνεδρίες, τα μέλη μπορούν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους, τα συναισθήματά τους και τις σκέψεις τους σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Ο συντονιστής της συνεδρίας βοηθά τα μέλη να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν τα προβλήματά τους και να αναζητήσουν λύσεις μέσω συζητήσεων, ασκήσεων και αλληλεπίδρασης. Στην αρχή κάθε ομαδικής συνεδρίας, ο συντονιστής μπορεί να δημιουργήσει ένα πλαίσιο για τη συζήτηση, να θέσει κανόνες και να εξηγήσει τον σκοπό της συνεδρίας. Στη συνέχεια, τα μέλη μπορούν να μιλήσουν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τα συναισθήματά τους και τις σκέψεις τους.

Ο συντονιστής μπορεί να χρησιμοποιήσει διάφορες τεχνικές, όπως η ανατροφοδότηση, οι αναπαραστάσεις ρόλων, η αλληλεπίδραση και η συζήτηση σε ομάδες, για να βοηθήσει τα μέλη να κατανοήσουν τα προβλήματά τους και να αναζητήσουν λύσεις. Η αλληλεπίδραση μεταξύ των μελών μπορεί να βοηθήσει επίσης στη δημιουργία μιας αίσθησης κοινότητας και υποστήριξης.

Στο τέλος της συνεδρίας, ο συντονιστής μπορεί να καταλήξει σε συμπεράσματα και να δώσει συμβουλές για το πώς να αντιμετωπίσουν τα μέλη τα προβλήματά τους στο μέλλον. Η συνέχιση των συνεδριών μπορεί να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάπτυξη και ενίσχυση των δεξιοτήτων και την επίλυση των προβλημάτων των μελών. Επίσης, η συνέχιση των συνεδριών μπορεί να βοηθήσει τα μέλη να αναπτύξουν πιο υγιείς σχέσεις και να βελτιώσουν την ευζωνική τους κατάσταση. Ο συντονιστής μπορεί επίσης να συνιστά στα μέλη να συνεχίσουν τη θεραπεία τους με άλλες μορφές θεραπείας, όπως η ατομική συνεδρία ή η οικογενειακή θεραπεία, αν αυτό είναι απαραίτητο.